Bugün Ankara'dan İstanbul'a dönüyorum. Otobüsle ... Yaz sıcağında klimalar sonsuz çalışıyor. Benim hassasiyetim var klima soğuğuna karşı, hemen sesim kısılıyor, öksürmeye filan başlıyorum. Tamam ekstra sıcakları ben de sevmiyorum ama aşırı klima püfürtüsü bende allerjik reaksiyona sebep oluyor... Bünye bu, laf dinlemiyor !
Aklıma ilk gelen şey asya'da geçirdiğim 5,5 ay, ve bu süre içinde klimalarla ilgili ne çok anımın olduğu. Nedense asya'da klimalar buzzz derecesine çalışıtırılıyor, gece gündüz... Evet iklim çok sıcak ve nemli olduğu için normal diyeceksiniz ama bunun bir ayarı olmaz mı? Gördük ki olmuyormuş . Aşırı nemli 35-40 derece sıcaklıktan bidenbire klimalar tarafından kurutulmuş 18-20 derece'ye giriş yapmanız, ne bileyim su içmek filan kadar olağan. Hatta bir alışveriş merkezine ya bir taksiye ya da bir otobüse binmişseniz bu değişimi yaşamanız salise meselesi :)
Örneğin gece otobüslerinde diğer çoğu avrupalı soğuk memleketlerden gelmiş turistlerle beraber klimayı kapattırma çabalarımızın nasıl sonuçsuz kaldığını, yanında kapşonlu bir üst varolan herkesin otobüste kapşonuyla uyuduğunu, ola ki yanında şal benzeri bir şey varsa ağız burun kafa heryeri örtecek şekilde örtündüğümüzü hatırladım... Ve yüzüme akşama kadar sürecek bir gülümseme yayıldı birden...
Tependeki havalandırma deliklerini bilimum kağıt, peçete vb ile örtmeye çalışmak, peçetenin aşırı hava akımının etkisiyle uçup kurtulması, ardından başka bir malzeme veya daha büyük bir parça ile tekrar denemeler... Yanında bant taşıyıp o delikleri bantlayanına bile rastladım, tecrübe işte!
Oldu ya bir ara uyandınız bu otobüslerden birinde, günün herhangi bir saati, önünüze arkanıza şöyle bir bakın... Mutlaka deliklere birşeyler tıkamaya çalışan, ya da yüzünü gözünü örtmeye çalışan birini göreceksiniz, %99,5 ihtimal ;)
Benden söylemesi; şalsız, kapşonsuz çıkmam abi.
Aklıma ilk gelen şey asya'da geçirdiğim 5,5 ay, ve bu süre içinde klimalarla ilgili ne çok anımın olduğu. Nedense asya'da klimalar buzzz derecesine çalışıtırılıyor, gece gündüz... Evet iklim çok sıcak ve nemli olduğu için normal diyeceksiniz ama bunun bir ayarı olmaz mı? Gördük ki olmuyormuş . Aşırı nemli 35-40 derece sıcaklıktan bidenbire klimalar tarafından kurutulmuş 18-20 derece'ye giriş yapmanız, ne bileyim su içmek filan kadar olağan. Hatta bir alışveriş merkezine ya bir taksiye ya da bir otobüse binmişseniz bu değişimi yaşamanız salise meselesi :)
Örneğin gece otobüslerinde diğer çoğu avrupalı soğuk memleketlerden gelmiş turistlerle beraber klimayı kapattırma çabalarımızın nasıl sonuçsuz kaldığını, yanında kapşonlu bir üst varolan herkesin otobüste kapşonuyla uyuduğunu, ola ki yanında şal benzeri bir şey varsa ağız burun kafa heryeri örtecek şekilde örtündüğümüzü hatırladım... Ve yüzüme akşama kadar sürecek bir gülümseme yayıldı birden...
Tependeki havalandırma deliklerini bilimum kağıt, peçete vb ile örtmeye çalışmak, peçetenin aşırı hava akımının etkisiyle uçup kurtulması, ardından başka bir malzeme veya daha büyük bir parça ile tekrar denemeler... Yanında bant taşıyıp o delikleri bantlayanına bile rastladım, tecrübe işte!
Oldu ya bir ara uyandınız bu otobüslerden birinde, günün herhangi bir saati, önünüze arkanıza şöyle bir bakın... Mutlaka deliklere birşeyler tıkamaya çalışan, ya da yüzünü gözünü örtmeye çalışan birini göreceksiniz, %99,5 ihtimal ;)
Benden söylemesi; şalsız, kapşonsuz çıkmam abi.
Tay Ninh'te yeralan Cao Dai tapınağını ziyarete giderken öğrendik ki bu din henüz 1920 yılında, birçok dinin karışımı olarak (Budizm, Taoizm, Konfiçyunizm, Hristiyanlık ve İslam) başlatılmış. Özellikle bu bölgede yaşayanların çoğunluğunun takip ettiği bir dinmiş . Yine Vietnamlıların ne kadar özgür ve açık fikirli olduklarına dair bir örnek duyuyoruz rehberimizden. Vietnam'da çocuklar istedikleri dini seçmekte serbestmişler. 10 yaşına geldiğinde çocuğa soruyorlar ailemizin dinini mi seçersin yoksa başka bir din mi diye. İlginç değil mi komünist ama bireyleri oldukça özgür bir ülke burası. Yine sorarak edindiğimiz ilginç bir bilgi daha size: gençler evlenecekleri kişiyi kendileri seçiyorlarmış, öyle görücü usulü veya ailelerin eş seçme işi burda eskilerde kalmış. Zaten hep gördük kızlı erkekli geziyorlar, kimsenin karıştığı ettiği yok;) Neyse konuyu dağıtmadan devam :Detaylarını internetten bulabileceğiniz bu dinin merkezi olan rengarenk tapınağı ve her öğlen yapılan toplu ibadetlerini izlemek keyifliydi.
Ardından günün beklenen anına yaklaşıyoruz. Cu Chi tünellerine doğru yolalırken Vietnam gerillaları ve amerikan askerlerini nasıl altettiklerine dair hikayeleri dinliyoruz. Cu Chi, Amerikalılara karşı Viet Cong tarafından 1968'de başlatılan savaşın merkez üssü. Ülkede yaygın tüneller zincirinin en önemlilerinden biri hem askeri üs hem de saklanma yaşam yeri olarak kullanılmış. Gerillaların çok zekice yaptıkları işler sayedinde savaşı nasıl kazandıklarını görmek etkileyici bir deneyim oldu. Çok yakın bir tarihte burada kimbilir kaç kişi öldü, kaç kişi yaralandı. Düşüncesi bile tüylerimizi diken diken ediyor ve biz tam o savaşa alanının ortasında, ormanda bir yerlerdeyiz... Çok üzücü ve aynı zamanda tuhaf bir his yaşadığımız...
